Met ‘Bonita Avenue’ naar Paramaribo
Het is regentijd in Suriname. De taxichauffeur die me gisteren naar Schiphol brengt waarschuwt me er al voor. Zijn ouders wonen in Nickerie en die hebben daar flinke wateroverlast. En klagen uiteraard over de regering die te weinig doet om de afwatering op orde te brengen. Bij aankomst op Zanderij – kan nog steeds niet goed wennen aan de officiciele naam van het vliegveld Johan Adolf Pengel – is zichtbaar dat het al aardig heeft geregend. Echter de hele reis met het busje van Stichting Arbeuidsmobilisatie en Ontwikkeling (SAO), mijn vaste gastheer, blijft het droog. Maar als ik me heb geinstalleerd in Eco Resort Inn en klaar ben om mijn traditionele welkomst-bier bij het VAT te gaan drinken met Albert van der Lugt en Gerard Lutteken, breekt er een noodweer uit. Het heeft geen zin het wandelingetje van een meter of vif, zes honderd te gaan maken. We zouden tot op de draad natgeregend zijn. Dat hou ik dus tegoed.
Tot zover is de reis voorspoedig geweest. Spulletjes ‘s ochtends ontspannen ingepakt, het vliegtuig zou immers pas om 13.45u vertrekken, alles goed gaat goed, of het zou moeten zijn dat ik de verkeerde rij neem bij de drop off balie. Als ik aan de beurt ben, na lang wachten omdat er voor mij mensen nogal lang lopen te hannessen, vraagt een KLM-medewerkster: ben u een probleem-geval? Neen, hoe zo? U staat in de rij voor mensen met bagageproblemen. Had weer de aanwijzingen niet begrepen. Nou kom ik dit jaar zeker voor de 10de keer op Schiphol en naar mijn gevoel is het steeds anders. Als het inchecken (en bagage drop oof) voor Paramaribo bij de balies 17-19 is, er over 17 wordt gezegd dat die vor Business Class is, er niets wordt gezegd over 18 en van 19 wordt aangegeven dat die voor economy is, dan zie ik daar geen aanduiding van probleemgevallen in. Maar goed, ik ga er verder vlot door heen.
Met een dubbele espresso en een saucijzenbroodje neem ik de kranten door. Zie bij de overlijdensadvertenties een berciht over Max Hillesum, oud-directeur van het FNV Scholingsinstituut Henri Polak, een oud-werkgever van Gerard Lutteken. Werd vanwege de ziekte Parkinson verzorgd in een verpleeghuis en was daar gevallen. Kende hem vanuit mijn werk als scholingsmedewerker bij FNV Bouw (1976-1983). Een aardige en betrokken collega. Verder in de kranten veel euro en Mauro.
Als ik het vliegtuig in loop bemerk ik plotseling dat ik toch wat ben vergeten: mijn petje! Snel sms ik naar Paramaribo dat ik dat ben vergeten – ‘ geen grap’ zet ik er maar zekerheidshalve bij omdat het een running gag dreigt te worden – en vraag er een voor me te kopen. Het antwoord kan ik niet afwachten, want alle ‘elektronic devices’ moesten worden uitgeschakeld.
Heb een pracht plek, geen stoel voor me, zodat ik alle ruimte heb voor mijn benen. En dus rustig aan Peter Buwalda’s Bonita Avenua kan beginnen. Heb het speciaal al enkele weken geleden met het oog op de reis naar Suriname gekocht. Ben aan het eind van de rit ruim 300 pagina’s verder. Spannend, maar ook herkenbaar. Vader met twee (stief)dochters, het Nederlandse judo in de glorietijd van Anton Geesink – ik las destijds alles over hem, zijn aanpak, zijn filosofieen, zijn teamgenoten (Gerard Stroes, een van hen, was mijn gymnastiekleraar) – de Enschedese vuurwerkramp en de periode van Paars 2, de tijd dat ik zelf in Den Haag ging werken. Ben benieuwd of hij de literaire prijzen gaat winnen waarvoor hij is genomineerd.
Aangekomen in Eco Resort Inn krijg ik de mooiste kamer van het hotel. Ligt direct boven het entreegebouw, groter dan de ‘gewone kamers’ en voorzien van – naast de gebruikelijke dingen – een magnetron, een enorm tweepersoonsbed en een enorm bureau. En desondanks nog veel ruimte over om je een beetje behoorlijk te bewegen. Of ik van alle faciliteiten gebruik zal maken, durf ik niet te zeggen, maar het geeft in ieder geval een heel comfortabel gevoel.
Ik ga u hier deze week weer op de hoogte houden van wat de Stichting Herstelling allemaal zo in Suriname doet, samen met counterpart SAO. Straks na het ontbijt gaan Albert, Gerard en ik het programma even goed doorlopen.